Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και περισσότερο λόγος για την επιμόρφωση των ενηλίκων και τη δια βίου μάθηση. Το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που ζούμε με τις γρήγορες αλλαγές του ωθεί την ανάγκη συνεχούς και επαναλαμβανόμενης εκπαίδευσης καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Προσωπικά θεωρώ ότι σε μια κοινωνία πολιτών η επιμόρφωση αποτελεί βασικό εργαλείο και κλειδί γαι την επίτευξη των στόχων της. Σας καταθέτω μερικές πιθανές ιδέες για την δική μας προσπάθεια:
- δημιουργία “κοινής γλώσσας”
- εξειδικευμένα σεμινάρια για την καλλιέργεια ομαδικού κλίματος
- διοργάνωση ημερίδων, εκδηλώσεων και διαλέξεων με στόχο την ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση ενεργών πολιτών του Δήμου μας(περιβαλλοντικά, πολιτιστικά, κοινωνικά και άλλα θέματα)
- παρακολούθηση της διαχείρισης επιδοτούμενων προγραμμάτων προς το Δήμο Βαθέως(έρευνα, αξιοποίηση, γνώση των προγραμμάτων,….κ.α.)
- εξειδικευμένη εκπαίδευση των ομάδων εργασίας στα projects που θα υλοποιήσουμε με στόχο την αποτελεσματικότητα του έργου
- Πρόγραμμα ανάπτυξης μελών της Κοινωνίας πολιτών του Δήμου μας.
- δημιουργία μιας ομάδας που σχετίζεται με τα παραπάνω θέματα ώστε να τα υλοποιήσει…
Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2007
Η ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
Αειφόρος ή βιώσιμη ανάπτυξη?
Διαβάζοντας διάφορα άρθρα για το περιβάλλον και την ανάπτυξη συναντάμε πολλές φορές τους όρους αειφόρος και βιώσιμη ανάπτυξη. Βρήκα λοιπόν στο ελληνικό φόρουμ της Greenpeace μια πολύ ξεκάθαρη και ωραία εξηγηση και τη παραθέτω εδώ εν μέρη. Επί ευκαιρίας προτείνω να επισκεφτείτε / γραφτείτε και εσείς στο φόρουμ αυτό, έχει πολλά ενδιαφέροντα θέματα και συζητήσεις!
“Ο όρος «Αειφόρος ή βιώσιμη ανάπτυξη» αναφέρθηκε για πρώτη φοράτο 1972 Υπό στην διάσκεψη της Στοκχόλμης. Η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης υποδηλώνει ότι η μακροχρόνια αποτελεσματική ανάπτυξη τόσο για τις αναπτυγμένες όσο και για τις αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να βασίζεται σε τρεις διακριτούς πυλώνες: την προστασία του περιβάλλοντος, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η Διάσκεψη της Στοκχόλμης υπογράμμισε την σημασία του περιβάλλοντος, η Διάσκεψη του Ρίο συνέδεσε την προστασία του περιβάλλοντος με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, ενώ οι Μεγάλες Διασκέψεις των Η.Ε. (Major UN Conferences) που πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ενσωμάτωσαν την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης στις δικές τους στρατηγικές και πολιτικές.
Βασική αρχή της «Αειφόρου ή βιώσιμης ανάπτυξης» , είναι η ανάπτυξη εκείνη, που θα επιτρέπει την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών, δίχως να συμβιβάζονται οι ανάγκες των μελλοντικών γενεών για ανάπτυξη, με την όσο το δυνατόν πλήρης ενσωμάτωση του περιβάλλοντος στην διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η αειφόρος ανάπτυξη είναι μια οικονομικό-κοινωνική διαδικασία ανάπτυξης, κατά τη διάρκεια της οποίας, γίνεται προσπάθεια αρμονικής σύνδεσης οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντολογικών στόχων της κοινωνίας σε ένα ισορροπημένο πλαίσιο, με την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, και την χρησιμοποίηση όσο των δυνατόν πιο φιλικών προς το περιβάλλον μεθόδων.”
ΠΗΓΗ: GREENPEACE FORUM
Πληροφορία και κοινωνία πολιτών
Σήμερα παρά τα προηγμένα μέσα που διαθέτουμε, η παιδεία και η πληροφόρηση είναι αξίες λειψές. Τους ρόλους του επιστήμονα και του εκπαιδευτή τους έχει αναλάβει ο πολιτικός και ο δημοσιογράφος. Έτσι οι αντιπαραθέσεις και τα ρεπορτάζ έχουν παραμερίσει τις επιστημονικές έρευνες και τη σωστή πληροφόρηση. Χωρίς όμως σωστή πληροφόρηση και έλεγχο της, πως αποφασίζει ένας πολίτης για ένα θέμα και, πως λειτουργεί ομαλά η δημοκρατία και η κοινωνία πολιτών?
Στη πρώτη συζήτηση που ξεκίνησε στο ιστολόγιό μας βρήκα έναν πολύ σχετικό ορισμό:
“Συνοπτικά, η Κοινωνία Πολιτών λειτουργεί ως δίαυλος αμφίδρομης και εποικοδομητικής επικοινωνίας μεταξύ των επίσημων πολιτικών δομών και της κοινωνίας.”
Οι πολιτικές δομές ελέγχουν τα μέσα πληροφόρησης αλλά και τις δομές παραγωγής σωστής πληροφορίας. Οι κοινωνία πολιτών τι μέσα διαθέτει για να ελέγξει άμεσα την υπάρχουσα πληροφόρηση? Τι δυνατότητες ή και ευθύνες φέρει στην σωστή ενημέρωση και μόρφωση του συνόλου της?
Για παράδειγμα οι κάτοικοι μίας μικρής πόλης, έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τη ποιότητα του συστήματος ύδρευσης που χρησιμοποιούν και του νερού που καταναλώνουν? Πως μπορούν άμεσα να μάθουν και να ελέγξουν? Αν υπολογίσουμε ότι σε μία πόλη πληθυσμού 10,000 κατοίκων, με μέση ημερήσια κατανάλωση νερού 2 λίτρα το άτομο και μέσο κόστος νερού 1 Ευρώ το λίτρο, τότε μιλάμε για ένα ποσό ημερησίως της τάξεως των 20,000 Ευρώ. Δηλαδή το μήνα 600,000 Ευρώ και το χρόνο 7,200,000 Ευρώ.
Τι σημαίνει αυτό το ποσό σε μία μικρή πόλη? Πολλά! Για παράδειγμα με μέσο όρο αμοιβής 1,500 Ευρώ το μήνα μπορούμε να απασχολήσουμε επιπλέον 400 ανθρώπους! Σκεφτείτε λοιπόν ότι με την εξοικονόμηση πόρων από τη κατανάλωση ντόπιου, καθαρού νερού θα είχαμε λύσει το πρόβλημα της ανεργίας θα δημιουργούσαμε μια νέα δυναμική για οικονομική ανάπτυξη. Το βιοτικό επίπεδο και η ποιότητα υπηρεσιών, σε θεωρητικό επίπεδο πάντα, θα αυξάνονταν κατακόρυφα. Έκτος από αυτά θα γλιτώναμε τα επιπλέον έξοδα και τους ρύπους που σχετίζονται με τη μεταφορά 20,000 λίτρων νερού (αμφιβόλου ποιότητας) ημερησίως από το μακρινό εργοστάσιο εμφιαλώσεως.
Το ποιο “απλό” πράγμα, το νερό, σκεφτείτε το!
Έρευνα για τις MKO
“Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) είναι ίσως η πληρέστερη μορφή έκφρασης της Κοινωνίας των Πολιτών. Η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και εμπειριών μεταξύ των ΜΚΟ είναι απαραίτητη για την αποτελεσματικότερη δράση τους.”
Ενδιαφέρον αρθρο και έρευνα για τις ΜΚΟ απο την WWF. Διαβάστε το άρθρο και δείτε τη σχετική έρευνα/κείμενο.
ΠΗΓΗ: WWF
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
Μια μικρή αρχή με κάποιες σκέψεις πάνω στην ετυμολογία του όρου και τι μπορεί να σημαίνει στον απλό πολίτη. Πως αντιλαμβανόμαστε τον όρο “Κοινωνία Πολιτών”? Ουσιαστική επικοινωνια, ομαδική δράση, αλληλεγγύη, δημοκρατία, χειραφέτηση συνόλου κοινωνικών ομάδων, δημιουργική επιρροή, κοινωνική ευαισθησία, δυναμική& άμεση επέμβαση, συλλογική ευθύνη & έλεγχος – είναι μερικοί όροι που μου έρχονται στο μυαλό..
