Αρχείο για Ιανουαρίου, 2008

Slow Food: Τι είναι? Που και πως ξεκίνησε και γιατί μας αφορά.

slow food samos

agria horta

Το κίνημα της Slow Food ξεκίνησε στη βόρεια Ιταλία το1986 και γρήγορα εξελίχτηκε σε μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) διεθνούς εμβέλειας. Σήμερα η Slow Food έχει δεκάδες χιλιάδες μέλη στην Ιταλία και όλο τον κόσμο.

Η φιλοσοφία της Slow Food, βασίζεται στην ιδέα της οικολογικής γαστρονομίας, στην οποία η διατροφή διατηρεί το τοπικό πολιτιστικό χαρακτήρα της και παράγεται με βιώσιμες μεθόδους και σεβασμό στον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον. Η Slow Food προωθεί ακόμη την ποικιλία των γεύσεων, τις βιολογικές καλλιέργειες, την παραγωγή μικρού μεγέθους, τις βιώσιμες προσεγγίσεις στο ψάρεμα και την κτηνοτροφία.

Μερικές από τις δράσεις της Slow Food:

  • Καταγραφή των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών φυτών και ζώων.
  • Υποστήριξη παραδοσιακών καλλιεργητικών μεθόδων και παράλληλα διάσωση ονομαστών προϊόντων διατροφής και τόπων προέλευσής τους, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες.
  • Απονομή Βραβείου για την Υπεράσπιση της Βιοποικιλότητας σε άτομα ή ομάδες για την παραδειγματική εργασία τους για την προστασία της βιοποικιλότητας.
  • Οργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σεμιναρίων. Από το 2004 ξεκίνησε τη λειτουργία του Πανεπιστημίου των Γαστρονομικών Επιστημών στο Pollenzo και to Colorno της Ιταλίας (www.unisg.it).

Η ιδέα της Slow Food, μιας δημιουργικής δράσης ενάντια στην κυριαρχία των φαστ-φουντ και της βιομηχανοποιημένης, «πλαστικής διατροφής», γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική σε μια εποχή που κινδυνεύει η υγεία μας και η οικολογική ισορροπία.

Τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει και στο τόπο μας ανάλογες προσπάθειες μέσα από οργανώσεις όπως η Slow Food αλλά και από ιδιώτες. Απλοί πολίτες που επιστρέφουν στις ρίζες της παράδοσης, όχι μόνο διότι από εκεί ανακαλύπτουν ξανά τα χαμένα, όμορφα μονοπάτια των γεύσεων αλλά και γιατί πλέον αναγνωρίζουν ότι εκεί κάπου βρίσκεται λησμονημένη, η σχέση ισορροπίας μας με τη φύση.

Επίσημος αντιπρόσωπος της Slow Food στη Σάμο είναι ο Παντελής Τερμάτ στην Άμπελο. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2273094381, e-mail: slowfood@samos.nl

Σχόλια (2)

Για τους Μαυρατζαίους

Πρόσφατα επισκέφτηκα το όμορφο χωριό των Μαυρατζαίων. Παρά το δυνατό πλήγμα της πυρκαγιάς του 2000 (36 σπίτια κάηκαν ολοσχερώς) και την σταδιακή εγκατάλειψη, το χωριό διατηρεί ακόμη μια ευχάριστη, μοναδική θα έλεγα ατμόσφαιρα.

Περιδιαβαίνοντας τα στενά δρομάκια η θέα του μεγαλειώδες όγκου του Καρβούνη προβάλει δραματικά μέσα από περίεργα κενά σχήματα που αφήνουν τα σπίτια μεταξύ τους και πάνω από τις σκεπές τους. Κάθε άλλο χωριό που είναι κτισμένο στο βουνό αυτό, είναι σαν να του γυρνά τη πλάτη και να κοιτάζει, άλλοτε χαμηλά στους κάμπους και στα παράλια και άλλοτε πέρα στο πέλαγος. Στους Μαυρατζαίους τα σπιτάκια λες και προσκυνούν το βουνό, φιλτράροντας τη ματιά μας μέσα από ντουβάρια και αυλές την παραδίδουν στις πλαγιές του.

Ο αγώνας του ανθρώπου με τη φύση, με το πανύψηλο σύντροφο που του πρόσφερε μια γωνιά να ριζώσει, φαίνεται στις πετρόχτιστες πεζούλες που κρατάνε ακόμη και σήμερα το χώμα και τις ελιές σταματώντας μόνο εκεί που τεράστιοι, πέτρινοι όγκοι ξεφυτρώνουν κάθετα από τα πλευρά του Καρβούνη.

Σκέφτεται κανείς πως τίποτα δεν θα ‘ταν εύκολο στη ζωή των ανθρώπων που έζησαν εδώ. Τίποτα δεν τους δόθηκε έτοιμο και πως κάθε σπιθαμή γης που συγκράτησαν, κάθε πέτρα που στήριξαν στις απότομες αυτές πλαγιές θα είχε το δικό της αγώνα. Έτσι με στεναχώρια και κυρίως απορία αναρωτιέμαι γιατί και πως αυτοί οι άνθρωποι παραδόθηκαν τόσο εύκολα και, λίγα μόλις μέτρα από την είσοδο στο χωριό τους, άφησαν τη πλαγιά να γίνει μια απαίσια χωματερή. Μια ανοιχτή πληγή που ξεχειλίζει με σκουπίδια, μπάζα και πεταμένα αντικείμενα και φτάνουν χαμηλά ως τη ρεματιά.

Δεν ξέρω αν λυπάμαι περισσότερο το Καρβούνη και τη πληγωμένη ρεματιά ή τους ανθρώπους που ζούνε πια χωρίς να βλέπουν, χωρίς να μιλάνε, χωρίς αισθάνονται, χωρίς να αντιδρούν..

Σκουπιδοτόπος

Σχόλια (12)