Σχόλια στο ΒΑΤΡΑ-Χ

Από: Κωστής

Κωστής — Fri, 15 Aug 2008 10:17:57 +0000

Αγαπητή ΤΗΕΟ, χαίρομαι πραγματικά για τις τόσο καλές εντυπώσεις που σου άφησε η παράσταση, παρότι ειλικρινά μιλώντας, δεν μπορώ να τις καταλάβω. Αν ήθελες, θα μπορούσες σε παρακαλώ να επεκταθείς λίγο επάνω σ’ αυτές; Ειλικρινά θα ήθελα να μιλήσω με κάποιον που έχει άποψη διαφορετική απο την δική μου. Είναι ο μόνος τρόπος βλέπεις αξιολόγησης της γνώμης μου, που μπορώ να κάνω…

Από: ΤΗΕΟ

ΤΗΕΟ — Mon, 11 Aug 2008 23:16:51 +0000

Καλησπερα,
σημερα ειδα την παρασταση στο Αρχαιο Θεατρο των Φιλιππων και οφειλω να ομολογησω πως εφυγα κατενθουσιασμενη απο το θεατρο…
Οι ερμηνειες τοσο των πρωταγωνιστων οσο και του χορου ηταν υπεροχες,
φυσικα ξεχωρισε ο Κων/νος Μαρκουλακης ο οποιος ειναι απο τουσ πιο ικανους ηθοποιους που υπαρχουν στο ελληνικο θεατρο και το λεω αυτο επειτα απο τεσσερις θεατρικες παραστασεις οπου πρωταγωνιστουσε και τις εχω παρακολουθησει.Η σκηνοθεσια καθως και η διασκευη του Δημητρη Λιγναδη ηταν εθφανταστες. Ως προς την διασκευη λεω πως ηταν ευφανταστη διοτι διατηρουσε πολλα στοιχεια τησ αριστοφανικης κωμωδιας συνδοιαζοντας τα με στοιχεια της σημερινης εποχης καθως επισης επεξηγουσε πολλα γεγονοτα τα οποια για την εποχη που γραφτηκε το εργο θεωρουνταν αυτονοητα ωστοσο ηταν αγνωστα προσ εμας(οπωσ η ναυμαχια των αργινουσσων). Η σκηνοθεσια ηταν επισης καταπληκτικη,εκμεταλλευτηκε τα προσοντα του καθε ηθοποιου,οπως για παραδειγμα την οργη του Μαρκουλακη,την χαρη και την ζωντανια της Ματσουκα(η οποια με εξεπληξε ευχαριστα) καθως επισης ηταν πρωτοτυπο το σκηνικο με τα καγκελα που χρησιμοποιηθηκαν επανηλημμενα κατα την διαρκεια οπως και η συμμμετοχη του κοινου που απαιτουνταν σε πολλα σημεια τησ παραστασης. Θελω επισησ να πω πως τα παιδια που συγκροτουσαν τον χορο ηταν καταπληκτικα και χαιρομαι που βλεπω πωσ το νεο αιμα του ελληνικου 8εατρου ειναι τοσο δυνατο ερμηνευτικα.
Τελος να αναφερθω στον Γιωργο Μαρινο ο οποιος ηταν υπεροχος και εδωσε μια ξεχωριστη πνοη στην παρασταση.

Πραγματικα ειμαι ενθουσιασμενη με την παρασταση…..

Από: ENERSIS

ENERSIS — Mon, 11 Aug 2008 19:37:52 +0000

Συμφωνώ με τον dinos tzortzoglou και να προσθέσω ότι είναι σημαντικό να μπορούμε να εκφράζουμε τις απόψεις μας.
Στο ψηφιδωτό της γνώσης ας γίνουμε θεατές και στις πληροφορίες των συνανθρώπων μας. Είναι υπέρβαση να προσπαθούμε να μπαίνουμε και στη θέση τους.

Από: Βατρα-Χ: για τους ακυρωμένους, απονευρωμένους «Βατράχους» του Λιγνάδη « ΜαυροΧαλι

Mon, 04 Aug 2008 12:55:57 +0000

[...] μεταξύ θεατών. Δες και την συζήτηση στο μπλογκ «Ενεργοί Πολίτες Σάμου») Θα ασχοληθούμε λιγάκι με αυτή την συζήτηση. Σχόλιο [...]

Από: Κωστής

Κωστής — Sat, 02 Aug 2008 09:05:43 +0000

Τελικά πιστεύω οτι κύκλος της; συζήτησης για την παράσταση μάλλον ολοκληρώθηκε, διαδικτυακά τουλάχιστον.

Από: dinos tzortzoglou

dinos tzortzoglou — Fri, 01 Aug 2008 12:04:21 +0000

Καθώς είμαι από αυτούς που “παρασύρθηκαν” από τις κριτικές και δεν είδα την παράσταση, πρέπει να ΄σημειώσω ότι αφ’ενός στεναχωρέθηκα (εκ των υστέρων) αφού ξεσήκωσε αντιδράσεις και άνοιξε συζητήσεις, από την άλλη χάρηκα που “ακόμα” συζητάμε τέτοια … υψηλά…
Φυσικά δε θα κάνω κριτική σε παράσταση που δεν είδα…
Δικαιούμαι(;) όμως να κάνω μια κριτική στους φίλους που κριτικάρουν….
Και μένω σε ό,τι έγραψε ο Κωστής όσον αφορά την προσωπική ματιά του Δημιουργού, αλλά και του Θεατή. Άποψη την οποία αποδέχεται και ο Ευπαλίνος.(Άλλωστε γενικώς νομίζω ότι δε διαφωνήσατε επι της αρχής σε κανένα από τα σημεία που τέθησαν, άσχετα αν τελικά καταλήγετε μέσα από την προσωπική σας ματιά σε άλλα συμπεράσματα για το … δόκιμο της “διασκευής”.) Κλείνω την παρένθεση θέλοντας να υπογραμίσω μόνο τη μικρή αντίφαση που υποπτεύομαι ότι υπάρχει όταν αφ’ ενος δέχεστε την υποκειμενικότητα της κρίσης και της κριτικής μας, από την άλλη όμως προσπαθείτε να ενισχύσετε την άποψή σας (τι Έλληνες θα ήμασταν άλλωστε….) καταφεύγοντας σε χαρακτηρισμούς ή “απο- χαρακτηρισμούς” και εντάξεις ή “απ-εντάξεις” (θέατρο του παραλόγου ή όχι, ώσμωση μεταξύ των ειδών ή όχι κλπ….)
Όσο για το αν … κινδυνεύει το αρχαίον κλέος … αυτό υποθέτω το έχουμε λυμένο…
Αρκεί να έχουμε αίσθηση του ωραίου, του υψηλού, του μέτρου, της αρμονίας και το δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε την αισθητική μας για να μην …. τρίζουν τα κόκαλα των προγόνων μας…..
Παρακολούθησα με πολύ ενδιαφέρον τη ζωηρή σας (έντονη κάποιες στιγμές;) συζήτηση και ελπίζω σε συνέχεια (για πολιτιστικά ή άλλα συμβαίνοντα που συνήθως τα … καταπίνουμε αμάσητα, μιας και νιώθουμε … “ανεπαρκείς” ή … “αναρμόδιοι” να καταθέσουμε την -έστω προσωπική, υποκειμενική, ίσως και όχι πάντα απόλυτα θεμελιωμένη- άποψή μας)

Από: Κωστής

Κωστής — Thu, 31 Jul 2008 13:15:43 +0000

Όσον αφορά τώρα στην προστασία της “ελληνικής θεατρικής ( ή άλλης) παράδοσης”, πίστεψε με, δεν μπορώ παρα να τρεμω αναλογιζόμενος τους πιθανούς προστάτες, απο τους οποίους δυστυχώς, δεν νομίζω οτι θαμπορέσουμε ποτέ να προστατευτούμε αποτελεσματικά, όποιο ιδεολόγημα κι αν υποτεθεί οτι υπερασπίζονται.

Από: Κωστής

Κωστής — Thu, 31 Jul 2008 12:46:22 +0000

Eupalino, νομίζω οτι καταλαβαίνεις και ο ίδιος οτι δεν τίθεται θέμα διαφωνίας μας επι της αρχής, καθώς συμφωνώ απολύτως με τις διατυπωσεις σου και τώρα και πρίν.
Η ένσταση μου επι της παράστασης δεν αφορούσε ούτε στις προθέσεις της, ούτε στις σκηνοθετικές ή άλλες επιλογές, ούτε καν στις αποδόσεις των συντελεστών, αλλα στο αν και κατα πόσο όλα αυτά είχαν, ή -πιο σωστά-, μετέδοσαν στο κοινό τα θελω της συγκεκριμένης διασκευής.
Ο Μαρίνος για παράδειγμα μπορεί άνετα να σταθεί επάνω στην σκηνή, σε περισσότερων ειδών παραστάσεις απο αυτές που υποψιαζόμαστε, όπως στάθηκε ωραιότατα και στην συγκεκριμένη. Απλά πιστεύω οτι δεν είχε την λειτουργικότητα (σαν διασκευασμένος ρόλο, όχι σαν Μαρίνος) που θα μπορούσε, ή θα ήταν δραστικότερο να έχει μέσα στο έργο.

Τελικά νομίζω οτι ο Λιγνάδης αργά η γρήγορα θα επιστρέψει σ’ αυτό το έργο. Έτσι κι αλλιώς δεν ξεμπερδεύεις εύκολα με τον Αριστοφάνη. Οι αδυναμίες του, αν θεωρεί οτι υπάρχουν θα αναθεωρηθούν και οι εντάσεις θα τονωθούν, σε ένα λακωνικότερο (κι έτσι σαφέστερο) ελπίζω πλαίσιο.
Κατα τα άλλα η συζήτηση μπορεί να συνεχίζεται όσο θέλουμε.

Από: eupalinos

eupalinos — Wed, 30 Jul 2008 22:54:37 +0000

διασκευάζω [δiasevázo] -ομαι P2.1 : αλλάζω κτ. έτσι ώστε να είναι κατάλληλο για ορισμένη άλλη χρήση ή να ικανοποιεί ορισμένες ανάγκες
πηγή: λεξικό Τριανταφυλλίδη

Να μην κολλάμε σε ορισμούς όμως… Πολύ πιθανόν να μη γίνονται οι “προθέσεις” των καλλιτεχνών αντιληπτές εάν δεν έχουμε και την ανάλογη προδιάθεση και δεν είμαστε ανοιχτοί σε κάτι διαφορετικό. Μεταξύ άλλων διέκρινα πρόθεση καυστικής σάτιρας, κριτικό πνεύμα (απέναντι στη κοινωνία, ιδεολογία, καταναλωτισμό, τέχνη κ.α.), αυτοσαρκασμό, θέαμα, ριζοσπαστική προσέγγιση. Νομίζω ότι οι αντιδράσεις και η συμμετοχή των θεατών, ακόμη και η σύγχυση ήταν στις προθέσεις των καλλιτεχνών. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ένα πολύ μικρό ποσοστό από αυτούς, τους θεατές εννοώ, έχει διαβάσει Αριστοφάνη. Νομίζω πάντως πως κάποτε στην Ελλάδα πρέπει να ξεκολλάμε με την ιδέα ότι η πολιτιστική μας κληρονομιά είναι κάτι το ιερό και όσιο ή μάλλον ότι επιβάλλεται μια τέτοιου είδους αντιμετώπισης της. Το θεωρώ παρωχημένο. Πιστεύω ότι νέοι δημιουργοί χρειάζονται θάρρος να πειραματιστούν, να δοκιμάσουν νέες “συνταγές” ακόμη και ας διακινδυνεύουν το λάθος. Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν ποτέ κάτι τόσο στάσιμο και εξιδανικευμένο όπως θεωρούν ορισμένοι. Ήταν ανοιχτός σε αμέτρητες επιρροές. Δεν χάθηκε ο Αριστοφάνης μέσα σε 2,500 χρόνια, δεν κινδυνεύει η Επίδαυρος και η τιμή των προγόνων μας, από κάποια διασκευή των Βατράχων ή όπως αλλιώς θέλετε να τη πούμε. Εμείς οι ίδιοι διακυβεύουμε το μέλλον μας εάν δεν μπορούμε να δούμε τη τέχνη και κατ’ επέκταση πολλά άλλα πράγματα μέσα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Γι’ αυτό το λόγο επιπλέον ασχολήθηκα με αυτό έργο, καθώς οι απαξιωτικές και πικρόχολες κριτικές που διάβασα δεν είχαν ίχνος εποικοδομητικής και κριτικής σκέψης αλλά σαν φτωχά λογίδρια άλλων εποχών μύριζαν ακόμη απ΄το κίβδηλο ιδεολογικό καλούπι που ξεφουρνίστηκαν.

Από: Κωστής

Κωστής — Wed, 30 Jul 2008 20:20:34 +0000

Αγαπητέ Eupaline, νομίζω οτι τελικά δεν ήμουν όσο σαφής χρειαζόταν στην διατύπωση της άποψης μου. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα μιλούσε ποτέ για ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ στην διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Εξάλλου στην αρχή ακόμη του πρώτου μου σχολίου για την παράσταση δήλωσα την πεποίθηση μου, οτι δηλαδή η “ΠΟΙΗΣΗ ( και χρησιμοποίησα εδώ την λέξη με την αρχική αρχαιοελληνική της έννοια της δημιουργίας) ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ” και ως τέτοια δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται απο οτιδήποτε πέραν του οράματος που καλείται να υλοποιήσει.
Η ένσταση μου για την συγκεκριμένη παράσταση λοιπόν, δεν αφορούσε στην λιγότερο ή περισσότερο ριξηκέλευστη διασκευή του έργου, ούτε στην πρόσμιξη στοιχείων απο νεώτερα της αρχαίας κωμωδίας θεατρικά ρεύματα, αλλα στο ότι οι προθέσεις της 1ον δεν μου έγιναν κατανοητές και 2ον δεν πιστεώ οτι υπηρετήθηκαν κάν απο την συγκρότηση της ίδιας της παράστασης και ως εκ τούτου δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον χαρακτηρισμό της ώς “σύγχρονης διασκευής”. Πιθανός ένας χαρακτηρισμός του τύπου “έργο με αφορμή” ή “με αφετηριακή αναφορά” τους Βατράχους του Αριστοφάνη να ήταν κατα την γνώμη μου εντιμότερος.