“Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης και ο πόλεμος που έχει κηρύξει ενάντια στη φύση αναπόφευκτα είναι ένας πόλεμος ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό.”
Rachel Carson
Κάθε φορά που θα βρεθώ στην ελληνική ύπαιθρο με στεναχωρεί που τη βλέπω να βεβηλώνεται όλο και περισσότερο. Σκουπίδια, μπάζα, πεταμένα αντικείμενα, βλαβερά χημικά, ένας ατέλειωτος θλιβερός κατάλογος ουσιών που επιβαρύνουν το περιβάλλον.
Η ζωή στη σύγχρονη πόλη και η διαδομένη χρήση του αυτοκίνητου και των άλλων μέσων μεταφοράς έχουν αποκόψει τον άνθρωπο από το φυσικό του περιβάλλον με αποτέλεσμα, να αγνοεί μία κατάσταση που, μέρα με την ημέρα, χειροτερεύει.
Βλέπω το ρόλο μου, σαν ενεργός πολίτης, να καταγράφω τη δυσάρεστη πραγματικότητα και με όποιο μέσο διαθέτω να την παρουσιάζω στους φίλους και συνανθρώπους μου.
Η φωτογραφία που σας στέλνω είναι τραβηγμένη σε μία από τις περιηγήσεις μου. Με συγκίνησε και με έκανε να σκεφτώ πολύ. Εμείς οι άνθρωποι, έχουμε καταφέρει τόσα πολλά στη σύντομη παρουσία μας σε αυτό το πλανήτη. Παρατηρούμε με δέος τα αστέρια και το σύμπαν και σαν παιδιά ονειρευόμαστε νέους, υπέροχους, μακρινούς κόσμους. Ξεχνάμε όμως να κοιτάξουμε και να φροντίσουμε όπως πρέπει αυτόν το θαυμάσιο πλανήτη που μας έχει συντηρήσει, που για τόσες χιλιετίες είναι το σπίτι μας.
Στείλαμε τη παραπάνω επιστολή και φωτογραφία στo WWF, στη σελίδα που δέχονται και καταγράφουν μαρτυρίες για την κλιματική αλλαγή. Στείλτε και εσείς τις δικές σας μαρτυρίες – με όπλο την ενημέρωση βοηθήστε στην εκστρατεία για τη κλιματική αλλαγή.
