Η παραπάνω φωτογραφία συμβολίζει τη κουλτούρα της ασφάλτου που χαρακτηρίζει το τόπο μας. Συμβολίζει ακόμη την έλλειψη γούστου και διάθεσης ορισμένων να κάνουν το κατιτίς παραπάνω, συμβολίζει το μεράκι που χάθηκε..
Μια βροχερή νύχτα λοιπον το χειμώνα που μας πέρασε, ξηλώθηκε ένα μνημείο δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο κέντρο της πόλης μας. Σκέφτηκαν λοιπόν όλοι οι αρμόδιοι τι να κάνουν με τη μεγάλη τρύπα που απέμεινε. Στίβαν το μυαλουδάκι τους για πολύ καιρό καθώς φαίνεται, δεν τους πέρασε ούτε σαν οπτασία μια ιδέα για το τι “μέλλει γενέσθαι” πριν απο το απολυτρωτικό γκρέμισμα. Έτσι, άσφαλτος από πίσω η λαική, άσφαλτος μπροστά το πάρκινγκ γέμισαν και τη τρύπα με άσφαλτο και πήγανε ήσυχοι και καθ’ όλα ευχαριστημένοι στα σπιτάκια τους. Δεν τους πέρασε απ΄το μυαλό να φυτέψουν ένα δεντράκι – όχι! Άσφαλτος και πάλι άσφαλτος – τα θέλουμε όλα “ασορτί” εδώ στο κλεινόν άστυ! Ρωτάμε λοιπόν από όλους τους αρμόδιους του δήμου πόσοι από αυτούς επιλέγουν άσφαλτο να στρώσουν και να διακοσμήσουν τα σπίτια τους και τις αυλές τους?! Αν η απάντηση είναι κανείς, τότε γιατί επιμένουν να μαυρίζουν τη πόλη μας με πίσσα, γιατί επιμένουν να στρώνουν κάθε δρομάκι, κάθε πλατεία, κάθε γωνιά με τσιμέντο?!
Είναι αίσχος η πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνα να χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ. Όλη εκείνη η περιοχή θα έπρεπε να έχει πλακοστρωθεί, να πεζοδρομηθεί, να μπούν παγκάκια, φωτιστικά χώροι ασφάλισης ποδηλάτων και το κυριότερο, να έχουν φυτευθεί δέντρα και να κυριαρχεί το πράσινο.
Ναι στο πράσινο, φρένο στο τσιμέντο και στην άσφαλτο – αυτή θα πρέπει να έιναι η λογική του Δήμου μας. Αυτή είναι η μόνη όμορφη, σωστή, βιώσιμη λογική.




